Blog
Nieuwsgierig kijken is direct en open ervaren
Het staat me nog heel helder voor de geest hoe ons eerste kind, onze dochter, als babytje van vijf maanden de wereld aan het ontdekken was. Ze keek heel aandachtig naar het labeltje van het speelkleed. Ze draaide het labeltje tussen haar piepkleine vingertjes rond en probeerde het in haar mond te stoppen. Ik kan me nog herinneren dat ik besefte dat ik niets anders nodig had – ik kon gewoon blijven kijken hoe zij dat deed.
Pas later in mijn leven kwam ik de zenfilosofie tegen, die volledig uitgaat van het leren kijken met een ‘open geest’. Net als een baby, maar dan als volwassene: niet blijven hangen in onze aannames en vooroordelen — “zo is het” — maar steeds opnieuw met een open blik kunnen kijken. In zen wordt dit ook ‘beginnersgeest’ genoemd: je staat open voor de ervaring. Als gevolg daarvan ervaar je intenser en geniet je meer van wat er al is.
Deze week oefenen we in de yinles met nieuwsgierigheid. Niet als een gulzig verlangen naar steeds iets nieuws, maar als kijken naar wat er is, met verwondering, zoals dat babytje. Het niet vastzetten van iets dat zo zou moeten blijven, maar steeds weer kunnen loslaten en opnieuw kijken.
Ik zou het ook kunnen beschrijven als het loslaten van controle en gewoon zijn met wat is — puur en direct ervaren. Nieuwsgierig kijken met een open blik naar alle innerlijke veranderingen: de sensaties in je lichaam, de gedachten, de neigingen… noem maar op. Er is niets wat niet mag verschijnen; alles mag er zijn en ook weer veranderen.
Kunnen we met die open blik steeds opnieuw nieuwsgierig kijken naar wat er nu in ons gebeurt?